Sunday, August 3, 2014

you're in the army now, son: ..ότι θα είμαι πιστός στην πατρίδα [#3]

ορκίζομαι επισήμως
ότι θα είμαι πιστός στην πατρίδα
θα σέβομαι το σύνταγμα
και τους συνάδοντες με αυτό νόμους
και ότι θα αγωνίζομαι
για τη διατήρηση της ανεξαρτησίας
και της εδαφικής ακεραιότητας
της δημοκρατίας της κύπρου.

ΟΡΚΙΣΘΕΝΤΕΣ, ΑΤΕΝΟΣ.[...]
ΠΛΗΝ ΕΝΟΠΛΩΝ, ΚΑΛΥ *μηχανικά το χέρι βρίσκει το μπερέ κάτω από την αριστερή μασχάλη*
ΦΘΕΙΤΕ.

και χειροκροτήματα που διαλύουνε το στάδιο οι περήφανοι γονιοί και συγγενείς και φίλες. Ο γιος μου. Ο λεβέντης μου. Ορκισμένος. Στρατιώτης.


Ποτέ δεν ήμουν υπερασπιστής του τριπτύχου πατρίς-θρησκεία-οικογένεια. Μα την παρασκευή εκείνη κάτι είχε αλλάξει. Έστω προσωρινά.

Τι ένιωθες, πρώην νεοσύλλεκτε, όταν μαζί με χίλιους εφτακόσιους συνομήλικούς σου φώναζες τον όρκο; Τι έκανε, πρώην νεοσύλλεκτε, όσο προπονημένος στην πλήρη ακινησία και να ήσουνα, το σώμα σου να τρέμει ολόκληρο ουρλιάζοντας τα λόγια του;

Τόσοι ορκίστηκαν μαζί μου και δεν είδα κανένα γύρω μου να τρέμει σαν εμένα. Ίσως είναι το ότι πιστεύουμε πως η φρουρά μας δεν είναι αξιόμαχη, ίσως είναι το ότι είμαστε φυγόπονοι και περιμένουμε μετάθεση σε ένα τάγμα όπου θα καθόμασταν περισσότερο από το ότι θα κουραζόμασταν. Ίσως είναι η άγνοια μας έστω κι αν στην καταγωγή θεωρούμαστε πρόσφυγες. Ίσως.

Μα όταν ορκιζόμουν ενώπιον θεού ή όχι και ανθρώπων ένιωσα κάτι το διαφορετικό. Κάτι ανώτερο να με ταρακουνά. Δε μπόρεσα να ελέγξω το σώμα μου. Ορκίστηκα πίστη στην πατρίδα μου, αφοσίωση στην κύπρο, αφοσίωση στο βορρά που άλλοι μας κρατάνε, αφοσίωση στο χωριό των προγόνων μου που ποτέ δεν αξιώθηκα να γνωρίσω, αφοσίωση στον αγώνα για επιστροφή. Ορκίστηκα να τιμήσω τους τάφους αυτών που πέθαναν για να ζήσω σήμερα εγώ. Ορκίστηκα να πατήσω με τα δικά μου άρβυλα στο χωριό εκείνο και στον Απόστολο Αντρέα ακόμα, ή να με φέρουν πίσω ήρωα.

Εσύ τι ένιωθες όταν ορκίστηκες, αδερφέ; 

Saturday, August 2, 2014

you're in the army now, son: ένα γράμμα για ένα ανθυπολοχαγό [#2: 2+2=5]

κύριε ανθυπολοχαγέ,

αρκετά με τις αναφορές επί αναφορών. Λίγα λόγια κι από ψυχής γιατί οι καρδιές, το συγγνώμη και το ευχαριστώ δεν υπάρχουνε στο στρατό.

Οι μέρες μου στο κεν τελειώνουν και δε ξέρω τι πρέπει να κρατήσω, να θυμάμαι και να ξεχάσω. Τις προσοχές και τις ημιαναπαύσεις τις συνήθισα σαν το ποδήλατο. Το όπλο πώς στήνεται θα το ξαναμάθω. Το πώς να σκοπεύω θα το ξανανακαλύψω αν χρειαστεί. Τι θα μείνει άλλο εκτός από μνήμες και στιγμές και καμένα χέρια από κάμψεις στην καυτή άσφαλτο; 
Τι θα μείνει εκτός από τη σιωπή μετά από το υμήσια κλίση επί δε-ξιά και το θέσεις για κάμψεις-λάβατε που ακολουθούσε;
Τι θα μείνει εκτός από το σεβασμό για τα πρόσωπα που τον άξιζαν;

Λοιπόν, ευχαριστώ κύριε ανθυπολοχαγέ.
Γιατί κατάλαβες από την αρχή πως εδώ που υπηρετούμε δύο και δύο κάνουν πέντε.
Γιατί έμαθες τα ονόματα των τριάντα κωλόνεων που σου αναθέσανε και ούτε καν καταδρομείς δε θέλανε να γίνουν.
Γιατί ήσουν αυστηρός εκεί που έπρεπε και χαλαρός εκεί που μπορούσες.
Γιατί μας κέρδισες με ΕΚΕΙΝΗ τη φωνή 'έεεεενα-δύο--τρία' και το παρουσιαστικό σαν το γκούφι.
Γιατί δε χρειάστηκε να μας απειλείς, να μας φωνάζεις συνθήματα και ηθικά ακμαιότατα, να μας γυμνάζεις μέχρι τελικής πτώσεως -αν και για τα κυβικά μου ήταν αρκετά δύσκολη- για να υπακούμε.
Κέρδισες το σεβασμό μας σεβόμενος μας.

Αύριο θα σηκώσω το χέρι μου χαιρετώντας τον παλιό νεοσύλλεκτο ψάρακα και μαζί και όλες τις στιγμές που έμειναν στο σταυροβούνι που τόσο αγάπησα να μισώ.

Με μια ματιά σκληρή, ψαρωτική όσο γίνεται, γεμάτη μίσος, σε στάση προσοχής, πλήρης ακινησία, στήθος έξω, βλέμμα ψηλά, σηκώνοντας το χέρι στα δεξιά του μπερέ ώστε να κοιτάζει το εθνόσημο, έτσι θα φωνάξω σιωπηλά το ευχαριστώ που αξίζει σε ένα τέτοιο άνθρωπο. Έτσι θα στείλω το δικό μου μήνυμα, ένα γράμμα για ένα ανθυπολοχαγό.

Μ' αληθινή εκτίμηση και σεβασμό,
νεοσύλλεκτος -ακόμα- στρατιώτης,
μπούλμπι.



[edit: το κείμενο έπρεπε να δημοσιευθεί την πέμπτη αλλά είχαμε κάποιο πρόβλημα με το auto publishing. Έτσι, το τελευταίο part για την ορκομωσία θα δημοσιευθεί τη μέρα που παρουσιάζομαι στη μονάδα μου,δηλαδή δευτέρα, θεού ή όχι, μπούλμπιου θέλοντος και autopublishing επιτρέποντος.]