tobias: the analrapist




Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ένα μάφιν με αναπτήρα ζίππο

Image
Από τοσοδούλικο ήμουνα αδικημένο. Όταν οι άλλοι παίρνανε δυο και τρία και τέσσερα (παιδιά) ΔΩΡΑ εγώ ο κατούρης έπαιρνα για δώρο ένα σάκο του μποξ για να βγάζω τα νεύρα μου γιατί ένα δώρο θα έπαιρνα πάλι για Χριστούγεννα και γενέθλια. Πείτε μου, σε τι φταίω που ο Τζίζας αποφάσισε να γεννηθεί μια μέρα μετά από το μέγα μπούλμπιο τον γλόμπο;   Παίζει πλέον το σενάριο να ήταν συνομωσία των τροϊκανών για να είμαι οικονομικός, και απορώ γιατί δεν έχουνε παραπονεθεί ακόμη τα τζάμπο και ο Στεφανής. ΞΥΠΝΑΤΕ ΟΡΕ ΣΑΣ ΤΡΩΝΕ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ! Πότε έφτασα εδώ; πότε γεννήθηκα κι ο γιατρός επέμενε να κάνουνε εξορκισμό στο μαύρο τερατάκι που βγήκε από την κοιλιά της μάνας μου; πότε έριξα για πρώτη φορά το χριστουγεννιάτικο δέντρο φωνάζοντας τίμπερ; (οι τζιχαντιστές ισχυρίζονται πως φώναζα αλλάχου άκμπαρ αλλά δεν ισχύει) πότε άκουσα για πρώτη φορά το καλιφορνικέισιοοοοοοο; πότε τέλειωσα το σχολείο και μπήκα στα γκίνες για την πρώτη οικολογική λάμπα απόφοιτο ανώτερης εκπαίδευσης; πότε φόρεσα χακί...
Read more

you're in the army now, son: στο επανιδείν

Image
The early bird gets the worm λένε οι εγγλεζομαθείς και έχω να πω πως μόνο early bird δεν ήμουν. Ούτε early γιατί είμαι αργός και διστακτικός, μα ούτε bird -εκτός ίσως από free bird- λόγω μεγέθους. Ξανακοιτάζοντας στα γρήγορα τα σχολικά χρόνια, αλλά και τον προηγούμενο μήνα, βλέπω πολλές ευκαιρίες. Χαμένες ευκαιρίες. Μια μέρα είναι αρκετή για να χάσεις. Το παιχνίδι δεν περιμένει εσένα να είσαι ο διαιτητής του. Ο χρόνος περνά και εσύ μένεις πίσω και μετά σκέφτεσαι. Τον προηγούμενο μήνα όμως εκτίμησα τη φιλία, και την καλή παρέα. [Αυτή που είναι ανοικτή στις σκέψεις μου καμωμένες από φαιά ουσία και βιτριόλι.] Και κατάλαβα πως είναι επιτέλους καιρός να αρχίσω να εκτιμώ τον εαυτό μου λίγο περισσότερο. Την ώρα που θα το διαβάζετε αυτό -το κείμενο γράφτηκε τη νύχτα και δημοσιεύεται την ώρα που υποχρεούμαι να παρουσιαστώ- έχω ήδη γυρίσει μια ακόμα νέα σελίδα, έχω πλέον εισέλθει σε μία ακόμα μούχλα. [όχι μόνο για το μισητό χρώμα της παραλλαγής] Εθνική Φρουρά. Εθνική οκέι. Φρουρά ας πούμε. ...
Read more

radio nowhere

Image
*ενός λεπτού σιγή για τα καημένα τα παιδιά που θέλανε να λειτουργήσουν το δικό τους sushi bar και ξέχασαν τους εξαγριωμένους πελάτες που ζητάνε τον κωδικό του ίντερνετ για να βγάλουν σέλφι με το φαΐ τους, hashtag no filter. Ξύπνησε τότε από τη χειμερία του νάρκη, το δικό μου τερατάκι της διασημότητας. Το έκανα εικόνα: εγώ με ένα μικρόφωνο στο χέρι, με ακουστικά στα αυτιά, “είστε συντονισμένοι στη συχνότητα που κανένα ραδιόφωνο δεν πιάνει. Για όλους εσάς που δε μας ακούτε, ευχόμαστε ένα καλό υπόλοιπο της ημέρας.” Μόλις ανάψει η κόκκινη λάμπα που γράφει “On Air” τα πάντα έχουν τελειώσει. Σηκώνεις ό,τι μοχλούς χρειάζεται και ανοίγεις το στόμα σου. Κανένας δεν θα δει τον ιδρώτα που στάζει από το πρόσωπό σου, θα ακούσουν όμως τη φωνή σου, και περιμένουν να μάθουν ποιος είσαι. Προβολείς, κόσμος, κόκκινο χαλί, αυτόγραφα. Εσύ, αγόρι μου, είσαι rockstar. Κέρδισες τη eurovision, του χρόνου νικητής θα τραγουδάς στο Ελευθερία. Έβαλες το νικητήριο τρίποντο στη λήξη, σε ...
Read more